KUNST

Auto’s waar alleen nog de onderdelen van te herkennen zijn, enorme sculpturen van schroot, of juist piepkleine beeldjes gemaakt van autobanden. Zeker 30 kunstenaars op de been om hun impressie van de auto, het materiaal of reizen in een kunstwerk te vatten. Ook hebben we speciale gasten op onze expositie, zoals studenten van de Haagse Hogeschool die zelf een elektrische auto hebben gebouwd, en campers die door de campercampingkeuring zijn gekomen.

————————————————————————————————————————————————————

CreArt en id11 hebben zeven kunstenaars uitgenodigd die twee maanden voorafgaand aan het festival bivakkeren op het festivalterrein. Deze internationale kunstenaars maken nieuw werken speciaal voor Car Art 2014:  Fernando Guijar (Spanje), Bartis Elemer Marton (Roemenië), Carlos Sanz Aldea (Spanje), Roberta Menechini (Italië), Eddy Kaijser (Nederland), André Vieira (Portugal), Martina Kartelo (Kroatië).

————————————————————————————————————————————————————

Bart Jansen (Roadkill Bigbird). Een nationaal park telt pas mee in de publieke opinie als het bedreigd wordt. Door een olielek, een plasticsoepje of een snelweg. Een beetje modern natuurreservaat heeft nu eenmaal een eigen snelweg. Vooruitgang gaat voor. Zojuist is de enige vogel waarvan we dachten dat hem niets kon overkomen, gesneuveld op de vluchtstrook van de oprukkende beschaving.

————————————————————————————————————————————————————

Olaf Mooij (DJ Mobile 2.0) is inmiddels een bekende gast op Car Art, en met een reden: zijn inspiratie met auto’s is eindeloos. Dit jaar komt hij het publiek wegblazen met de DJ Mobiel 2.0, een rijdende DJ booth met een indrukwekkend staaltje geluid aan boord. Neem je eigen playlist met 10 favoriete auto-songs mee en plug in…

————————————————————————————————————————————————————

Albert Geertjes (Crack in Progress) was zelf ooit slachtoffer van een autoinbraak en is sindsdien gefascineerd door de schoonheid van gebroken glas. Met zijn werk Crack in Progress deelt hij deze fascinatie met de bezoeker.”There is a crack in everything, that’s how the light gets in” (Leonard Cohen).

————————————————————————————————————————————————————

Paul van den Hout (Campfire Stories & Urban Myths) weet als geen ander dat aanwaaiende mensen de beste verhalen met zich meedragen. In Campfire Stories & Urban Myths wordt het publiek aangemoedigd om sterke reisverhalen op te tekenen.

————————————————————————————————————————————————————

Wouter Sibum (Temporary object for slowing things down) is een installatiekunstenaar met een voorliefde voor de openbare ruimte en met oog voor de context van zijn werken. Temporary object to slow things down is een zandsculptuur, gebaseerd op de verkeersdrempel, dat vervaagt naarmate er meer publiek op afkomt.

————————————————————————————————————————————————————

Laura Lappi  (Road Rumbler) bouwt haar films en installaties het liefst rond sociale thema’s als confronteren en verleiden. Haar film Road Rumbler gaat op surrealistische wijze in op een oud Fins versiergebruik onder tieners, waarbij ze zich laten oppikken met de auto.

————————————————————————————————————————————————————

Maze de Boer (Bumper Car) ensceneert in zijn installaties de grenzen van illusie en werkelijkheid. Dit is ook het geval bij zijn interactieve werk Bumper Car. Botsauto’s zijn een attractie met sociale interactie. Of toch niet?

————————————————————————————————————————————————————

Henk Tas (Never trust your rearview mirror) is beeldend kunstenaar en fotograaf. Gefascineerd door miniaturen en andere synthetische accessoires, die hij vangt in levendige scenes en kleuren.

————————————————————————————————————————————————————

Lineke Hansma (Deux Chevaux) doet het liefst inspiratie op in speelplaats, bouwput of kringloopwinkel. De dynamiek, kleuren en rauwheid vind je terug in haar werk. Op Car Art plaatst ze een miniatuurauto in zo’n landschap.

————————————————————————————————————————————————————

Mio Fujimaki (Under the metallic surface) is gek op materialen en textuur. Ze studeerde niet voor niets textiel en sieraden. Voor Mio houdt het oppervlak van een object de inhoud mysterieus. Dat toont ze ook op bijzondere wijze in een serie sieraden van automaterialen.

————————————————————————————————————————————————————

Ronald Schelfhout (AutoMobile) bouwt, deconstrueert en renoveert de elementen van onze wereld om mensen de verborgen lagen en plekken te laten ervaren. Dit resulteert in een combinatie van performance, video en installaties.

————————————————————————————————————————————————————

Filip Jonker (Dante GT ceramic) heeft met als basis een T 1985 Pontiac Fiero met een V6 mid-engine een keramische auto gebouwd.

————————————————————————————————————————————————————

Joyce Westdorp (Too Big to Fail) woont en werkt in Canada waar ze in 2002 begon met het verzamelen van gesprongen autobanden langs de wegen. Tijdens het springen van de band, ontstaat een geweldadige transformatie, die niet is terug te draaien. Dit vormt het vertrekpunt voor haar muur sculpturen.

————————————————————————————————————————————————————

Mark Swysen (Squaring the circle of human collaboration) maakt installaties en was al eerder te gast bij id11. Na enig debat is zijn installatie met fietsen toch toegelaten. Twee fietsen zijn in conflict binnen een sferisch wereld die bestaat uit transparant kwetsbaar plastic, ondersteund door aluminium meridianen. Samen met de de fietsbelinstallatie van Chelsea Levental, die ook eerder te gast was bij id11, en zich bevindt aan de overkant van Lijm & Cultuur, maar iedere 15 minuten te horen is, vormen ze de uitzondering op de regel.

————————————————————————————————————————————————————

Corine Zomer zoekt met haar naar spanning en tegenstellingen. Daarbij laat ze zich grotendeels leiden door de vormen en krachten die al in de materialen zelf aanwezig zijn. Haar sculptuur van opgeblazen binnenbanden van vrachtwagens, die tussen twee muren in een vorm werden gedrukt, geven een goed voorbeeld van hoe zij in haar werk uitgaat van de krachten die in het materiaal zelf aanwezig zijn.

————————————————————————————————————————————————————

Sonja de Bruin heeft een serie portretten van vrachtwagenchauffeurs gemaakt.

————————————————————————————————————————————————————

Refunc heeft een mooie verzameling spijkstaals die bij Car Art het Refunc dorp gaan vormen en met een nieuwe content tot leven worden gebracht. Voor de liefhebber is er een tourtje langs de spijkstaals met historische achtergrondinformatie.

————————————————————————————————————————————————————

Rob van der Hoeven (Bad Trip To Hippie Kingdom) zal te zien zijn bij Car Art, maar waarschijnlijk ook het werk Es War Einmal en Love, Heart shaped Shell en wie weet nog meer.

————————————————————————————————————————————————————

Jordy Koevoets vraagt om een overdosis aan onzin, gekte en opsmuk. Banale en absurde onderwerpen (symptomen) haalt hij uit de maatschappij en zet ze in zijn atelier en maakt gewichtige en noodzakelijke tegenhangers.

————————————————————————————————————————————————————

Teun Verkerk + Joris Hoogeboom zijn na de verkenningen van het geluid van de binnensteden van Den Haag, Tromsø en Manchester, met de buqs terug in Delft. Ditmaal zijn deze elektronische levensvormen niet alleen neergestreken op de gebouwde omgeving, maar ook op auto’s: misschien wel het meest beeldbepalende element in onze steden. Op Car Art zullen we voor het eerst ervaren hoe de buqs geluid maken met de auto’s waar zij aan hechten. Ook zullen een aantal buqs hun gekaapte auto’s op een kort uitstapje sturen richting het centrum van Delft.

————————————————————————————————————————————————————